Microbiologie,
PCR en voedselveiligheid.

Nee. Voedselveiligheid richt zich erop dat het levensmiddel geen schade doet (biologische, chemische, fysische risico's); kwaliteit omvat daarnaast sensorische en voedingskundige eigenschappen en de constantheid van het product.

Microbiologisch onderzoek zoekt en identificeert levende micro-organismen of hun genetisch materiaal; fysisch-chemisch onderzoek meet parameters zoals pH, vocht, vet of voedingssamenstelling. Beide zijn complementair binnen een kwaliteitscontroleplan.

Niet noodzakelijk. Het betekent dat er geen kolonies zijn aangetoond boven de detectiegrens van de methode en het geënte volume; micro-organismen in zeer lage concentraties kunnen onopgemerkt blijven.

Omdat de methode maar een portie van het monster analyseert en een detectielimiet heeft. Als het micro-organisme in lage concentratie of onregelmatig verdeeld voorkomt, kan het niet in de geanalyseerde portie zitten of geen detecteerbare niveaus bereiken.

Niet noodzakelijk. Het wijst op een hoge algemene microbiële belasting, maar identificeert geen specifieke micro-organismen en bevestigt de aanwezigheid van pathogenen niet.

Nee; Enterobacteriaceae is een brede familie met veel geslachten, waarvan E. coli er slechts één is, en niet alle leden zijn van fecale oorsprong.

In het algemeen vormen ze niet hetzelfde risico als een pathogeen, al kunnen sommige mycotoxinevormende schimmels bij langdurige consumptie wel degelijk een gezondheidsrisico opleveren.

Ja, dat is een van de onderscheidende kenmerken.

Nee. De meeste E. coli-stammen zijn onschadelijk en horen bij de normale darmflora; alleen een kleine groep, zoals STEC, produceert toxinen die ziekte veroorzaken.

Niet altijd. Veel bedrijven gebruiken PCR als snelle screening en houden kweek aan voor regelgevende bevestiging.

GMP zijn algemene hygiëne- en werkvoorwaarden; HACCP is een systeem dat specifieke gevaren op concrete kritische punten in het proces identificeert en beheerst, gebouwd op de aanname dat de GMP al goed werken.

Het is een gemeenschap van micro-organismen die aan een oppervlak in de fabriek is gehecht, zoals roestvrij staal, rubber of kunststof, en omhuld wordt door een matrix van polysachariden, eiwitten, nucleïnezuren en lipiden die de cellen zelf produceren.