De Europese Unie keurt na een audit de officiële controles van Brazilië op antimicrobiële middelen in pluimveevlees en honing goed

Het Braziliaanse ministerie van Landbouw en Veeteelt (MAPA) meldde op maandag 28 september dat het Directoraat-generaal Gezondheid en Voedselveiligheid (DG SANTE) van de Europese Commissie het eindrapport heeft gepubliceerd van de audit die in het land is uitgevoerd naar de ketens van pluimveevlees en honing. Volgens het ministerie concludeert het document dat het wettelijk kader, de procedures, de opleiding van de controleurs en de Braziliaanse officiële controles in staat zijn de garanties te bieden die de Europese wetgeving eist. De missie bezocht tussen 24 augustus en 4 september bedrijven voor pluimveevlees en pluimveeproducten, voor honing en bijenproducten, en officiële instanties.

De audit richtte zich op het verifiëren van het verbod op het gebruik van antimicrobiële middelen als groei- of prestatiebevorderaars. Het proces vindt zijn oorsprong in het besluit dat de Europese Unie op 12 mei aankondigde om de binnenkomst van Braziliaans dierlijk eiwit te beperken op basis van Verordening (EU) 2019/6 betreffende diergeneesmiddelen, een maatregel die pluimveevlees, vis en schaal- en schelpdieren, rundvlees, eieren en honing omvat en die op 3 september van kracht werd. Het MAPA wees erop dat het resultaat geen technische belemmeringen toont voor de herintroductie van Brazilië en vroeg dat het rapport wordt behandeld in het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders (Scopaff), dat op 20 en 21 oktober de definitieve beslissing zal nemen.

Het gebruik van antimicrobiële middelen als groeibevorderaars geeft op twee manieren aanleiding tot zorg. De eerste is selectiedruk: herhaalde blootstelling van dieren aan lage doses bevordert het ontstaan van resistente bacteriën, waaronder zoönotische stammen zoals Salmonella of Campylobacter, die de consument via het vlees kunnen bereiken. De tweede is de aanwezigheid van residuen in het voedsel, een risico dat bij honing bijzonder moeilijk te beheersen is omdat het product geen behandelingen ondergaat die ze afbreken. Daarom eist de Europese regelgeving dat het exporterende land met verifieerbare officiële controles aantoont dat het verbod in de hele keten wordt nageleefd.

Voor TAAG laat dit geval zien dat toegang tot de meest veeleisende markten niet langer alleen afhangt van de analyse van het eindproduct, maar van het vermogen van een land en van elke fabriek om met registraties en officiële controles aan te tonen dat de productiepraktijken voldoen aan de eisen van de importeur. Voor de pluimvee- en bijenteeltbedrijven in de regio is het bijhouden van gedocumenteerde programma's voor microbiologische monitoring, residuen en het gebruik van diergeneesmiddelen wat het mogelijk maakt met bewijs te antwoorden wanneer een externe audit hun installaties bezoekt.